Dit is voor drie weken mijn stekkie, hier moet ik het mee doen.
Vandaag ging het bar slecht, maar mijn moeder is jarig, dus ik moet wel volhouden. Ik doe het voor haar.
Wat ik hier de hele dag doe? Wakker worden, eten, verplicht uurtje knutselen, puzzelen, lunchen, puzzelen, puzzelen, puzzelen, eten, rusten, slapen. En toch ben ik zo vermoeid..
Ik voel me zo alleen hier. Zelfs hier heb ik de drang om te doen alsof alles goed met me gaat, omdat ik normaal wil zijn. Maar dat hoeft helemaal niet. Het moet van mezelf. Ik wil zo graag in bed gaan liggen, maar ik wil ook normaal zijn. Over het algemeen liggen 15-bijna-16-jarigen om half 5 niet in bed, toch?
Ik blijf knokken, maar ik ben zo ontzettend moe.
1 opmerking:
Sterkte meid! Je komt er wel doorheen.
Een reactie posten