Het komt van vroeger, daar ben ik me van bewust. Dit soort dingen doen me aan vroeger denken, aan een tijd die ik altijd al heb weggestopt maar weer terug moet halen van mijn psychologe. Tegenwoordig denk ik er zo vaak aan terug, momenten dat ik zo hard wilde huilen maar die tranen bewaarde voor 's avonds in bed.
Het ging een paar weken beter, maar nu lijkt het wel alsof iemand die kuil onder mijn voeten op wonderbaarlijke wijze nog dieper heeft kunnen krijgen. Waarschijnlijk ben ik die iemand, gooi ik mezelf met groeiende negatieve gedachten het diepe in.
Ach, dit is vast het leven en ik probeer het de hele tijd te accepteren, maar het lukt me niet.
1 opmerking:
Heei Mimi,
Al een tijdje lees ik je blog, al je ups en downs. Je moet niet geloven dat er niemand meer is die om je geeft. Er is altijd iemand, groot of klein, er is IEMAND.
Alleen al als ik lees dat je naar therapie wordt gestuurd en dat je medicijnen krijgt, weet ik dat er mensen zijn die om jou geven. Ik zat ooit in dezelfde shit als waar jij nu in zit, maar ik had niemand die naar me omkeek.
Als ik jou foto zie, zie ik een mooi meisje. Als ik je berichten lees, zie ik iemand die ook intelligent is. Iemand die zich aan dingen hecht, die over dingen nadenkt.
Waarom zie jij dat niet? Je bent niet egoïstisch omdat je je niet zo goed voelt. Er zijn mensen om jou heen die jou niet hebben laten vallen, ook al denk je zelf dat ze dat wel hadden moeten doen. Zij geven om jou.
Ik wilde je gewoon vertellen dat je een net zo mooi mens bent als al die anderen, misschien zelfs nog mooier. Je kan hier weer uit komen, sterker op persoonlijk gebied.
Alsjeblieft, als je het al niet voor jezelf zou doen, doe het dan voor die mensen die je niet hebben laten vallen.
Don't give up,
Daphne.
Een reactie posten