Ik kan het niet meer, ik ben op. Bijna niks kan me blij maken, lachen lukt niet. Het enige wat ik doe is instorten waarna het wel weer gaat. Ja, het leven gaat door en ik probeer echt mee te leven, maar het lukt gewoon niet.
En er zijn zoveel mensen die ik wil steunen, anderen hebben het ongetwijfeld moeilijk. Ik kan mezelf serieus wel wat aandoen bij elke keer dat ik realiseer dat ik voor mezelf kies. Want uiteindelijk is dat wat ik doe: egoïstisch zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten