Daarom wordt dit een nutteloze blogpost in het Nederlands, die door middel van random zinnen een onsamenhangend verhaal gaan vertellen. - Alhoewel ik nog niet weet wát ik wil gaan zeggen.
*denkdenkdenk* - Ik kan nu wel over mezelf gaan zeuren, maar dat doe ik altijd al. Over andere mensen praten kan natuurlijk ook, maar dat doe ik niet. Uiteraard wil ik heel graag neerzetten hoe graag ik je bij me wil hebben, omdat ik je zo erg ontzettend mis, maar dat wordt hem ook niet, dat wordt te gênant.
Twee van m'n beste vrienden zijn net uit elkaar gegaan, de arme mensen T.T Ik ben zelf alleen ontzettend slecht in troosten, maar dat neemt niet weg dat ze alles bij me kwijt kunnen. Het is alleen moeilijk om mensen zo ongelukkig te zien als het zelf wel goed met je gaat. Echt goed, niet masker-goed.
Het enige punt is dat ik ga stoppen met digitale fotografie. Nee, ik ben er nog niet zeker van, maar op de een of andere manier komen er bijna altijd slechte herinneringen in mijn hoofd als ik foto's maak, met als gevolg dat ik me niet meer goed voel. Foto's maken vind ik nog wel heel erg leuk, dat wel, maar op dit moment schrikt het me een beetje af.
En er was van de week geprobeerd om bij de buren in te breken. De volgende dagen werd er een aantal keer anoniem gebeld en als we opnamen hoorden we niks, vervolgens werd er opgehangen. Echt heel erg veilig voel me niet meer, hehe.
Ik hoop dat aankomende week beter gaat dan vorige, want afgelopen dagen had ik echt serieus ''schijt'' aan alles en iedereen op de wereld. Nablijven, toetsen verpesten, mensen verwaarlozen, ALLES. Een zwarte, slechte week, dus. Gelukkig had ik jou, want elke keer als ik met je praat word ik vrolijk (:
Bovendien ga ik vrijdag naar McFly met Lone en Kyra - we reizen met mn zus en d'r vriend mee. Ja, ik heb er zin in :3
Maar ik ga een einde maken aan deze post, hij wordt te nutteloos.
Love, Mimi
Geen opmerkingen:
Een reactie posten