Zoals je weet ben ik de jongste in huis, na mijn broer en zus. En als je het niet wist, weet je het nu. Daarom zijn mijn ouders ook niet meer de jongsten en telt mijn vader al 52 jaar mee.
Zo af en toe, als mijn moeder weg is, krijg ik sterk het gevoel dat hij daar helemaal niet gelukkig mee is. Dan zegt hij tegen niemand in het bijzonder dat zijn leven o zo zwaar is en dat zijn vrouw niks om hem geeft..
Aan de ene kant zou ik denken dat hij zich aanstelt, maar aan de andere kant vind ik dat hij wel gelijk heeft. Hij hééft een zwaar leven; eerst moet hij, als oudste zoon, samen met het hele gezin vluchten naar Nederland, waardoor hij ook geen echte jeugd heeft gehad. Daar kom je dan in een totaal andere cultuur terecht, waar hij zich moet aanpassen. Vervolgens krijgt hij een vrouw die niet echt van hem houdt samen met drie irritante kinderen en tegenwoordig heeft hij de pest aan z'n werk.
Je gezin en je baan zijn twee factoren waar je het meest mee te maken krijgt in je leven, dat zijn ook gelijk de factoren waar hij niet blij mee is. En ik kan het hem niet kwalijk nemen dat hij niet van dit gezin wilt houden; wij doen ook niet alsof we van hem houden.
Ik weet niet hoe ik mijn dank en liefde aan hem moet tonen, omdat hij altijd al afstandelijk was; ik kan me mijn laatste knuffel en kus aan hem namelijk niet eens herinneren.
Ergens denk ik dat hij later depressief wordt, of misschien is hij dat al. Maar hij heeft ook buien dat hij heel lief is tegen m'n moeder. Dan gaat hij met haar wandelen en masseert hij haar.. Jammer genoeg heeft hij daarna weer die ongezellige periodes, zoals mijn moeder zegt.
Als hij zo'n dip heeft, probeer ik hem altijd te negeren, hem uit de weg te gaan. Dat wat hij zegt intimideert me altijd en geeft me een schuldgevoel. Ik kan er niet tegen dat hij ongelukkig is, maar ik kan niet helpen dat mijn moeder een bitch is. Uiteindelijk is het niet háár schuld, maar zij is de gene waar hij echt van houdt. Hij houdt van de doornen van een roos.
Love, Mimi
2 opmerkingen:
Nice blog girl!
X.
dit herken ik wel een beetje.. maar dan dat ík degene ben die mijn moeder ongelukkig maakt. en daar raakt m'n vader dan weer ongelukkig van (wie wil nou een ongelukkige vrouw?)..
je schrijft prettig trouwens (:
Een reactie posten